ALSO STARRING: Steven, Wibo and John
AND: The Jacobs Sisters, Olivier, Lieven, David, Tamara & Steven(2)
SPECIAL GUEST STAR: Ed Kowalczyk
ALSO STARRING: Steven, Wibo and John
AND: The Jacobs Sisters, Olivier, Lieven, David, Tamara & Steven(2)
SPECIAL GUEST STAR: Ed Kowalczyk
Op deze pagina vind je een verslagje van onze 'trip' naar Werchter 2000. Voor de (weinige) foto's werd weerom beroep gedaan op Steven. Wat misschien wel een verklaring kan zijn voor de sterke aanwezigheid van Sofie, hoewel Steven dat ongetwijfeld zelf zal ontkennen...
Voorbereiding
Sinds onze ervaringen op Pukkelpop 1999 had Steven het idee opgevat om deze keer met een bende van een 10-tal personen naar Werchter af te zakken. Eerst zou Sofie voor een grote legertent zorgen waar we met zijn allen in konden, totdat bleek dat zo'n tent >100 kilo weegt, wat net iets te veel is om met de trein mee te sleuren. Dan maar gewone tentjes mee nemen... en hopen dat we die wat samen kunnen zetten...
Eerst was Steven aan het onderhandelen met de '"Jacobs sisters", die de vrijdag al om 8u zouden vertrekken om hun tent op te zetten, zodat ze een plaatsje vrij zouden houden voor onze tentjes. Maar vermits wij maar rond 14u zouden toekomen leek dat niet doenbaar, zodat we dus maar gewoon de zaterdagmiddag op het festivalterrein afspraken met hen.
Het merendeel van onze groep zou ook maar op zaterdag achter komen met de auto, dus het was aan Steven, Wibo, John en Sofie om de 3 tenten met de trein mee te sleuren en op te zetten, bij voorkeur een beetje dicht bij elkaar...
Camping
...wat al bij al nog redelijk mee viel.
De twee iglotentjes stonden in geen tijd naast elkaar, en de (driehoekige) tent van Olivier kwam aan de overkant van de brandgang terecht. Zij het minder vlot, want er was nogal wat discussie over hoe die nu wel in elkaar zat. Uiteindelijk zijn we er toch in geslaagd iets tent-achtigs op te zetten, en toen Olivier 's anderendaags arriveerde bleek dat die zelfs juist was opgezet !
Steven zou overigens Steven niet geweest zijn moest hij het opblazen van zijn luchtmatras (of beter: die van Wibo) niet aan het zogenaamd zwakkere geslacht over gelaten hebben (foto).
Optredens
Uiteraard was het ons ook deze keer weer te doen om de optredens. Grote namen als NiN, Laurent Garnier, Luke Slater, Live (zie foto), Arid, Texas, Soulwax en Moby (to name but a few) ontbraken niet aan het programma. Maar ook de minder bekende tot nooit-van-gehoorde groepen waren zeker de moeite. Enkel revelaties van Werchter 2000 (toch wat mij betreft) :
* El Tattoo Del Tigre, die op zaterdag mocht afsluiten in de pyramid marquee... een vlotte aaneenschakeling van meeslepende ritmes (salsa, mambo, ...) en een bijbehorende ambiance die erin slaagde de hele tent én een gedeelte van het terras erbuiten een uur lang (veel te kort) aan het dansen te houden.
* Sandy Dillon, een welgesmaakte mix van bluesrock en country met een hoog Tom Waits-gehalte, een lead zangeres die niet vies is van het theatrale, en bovendien gezegend is met een stel stembanden
dat eerst een rauw, dan weer immens teder geluid voortbrengt.
Bij goeie muziek kan je natuurlijk niet stil blijven staan, zoals Sofie hier uitvoerig demonstreert...
Chillin' out
Maar van al dat dansen word je natuurlijk moe, en dan is het natuurlijk de hoogste tijd om wat uit te rusten. Op deze fotos zie je bijvoorbeeld Sofie en John de daad bij het woord voegen.
Maar ook de rest van onze groep was er uiteraard wel voor te vinden om lekker relaxed in de bakkende zon te liggen, terwijl iets etend of drinkend. Maar daar zijn echter om de een of andere mysterieuze reden - en helaas - geen foto's van.
Nu ja, zo in de zon zitten of liggen is best leuk, maar een mens kan van tijd tot tijd ook wel eens wat verfrissing gebruiken, natuurlijk. En waar vind je dat op zo'n festival ?
Cool zone
De cool zone dus, waar we getrakteerd worden op een regen van fijne waterdruppeltjes die zowel voor wat (broodnodige) verfrissing zorgen als -en dat vooral bij Sofie- zich overal als fijne pareltjes vastzetten... Als je trouwens de foto van Sofie bekijkt, dan vraag je je toch af of het haar bedoeling was met een gevuld bekertje terug buiten te komen.
Als dat zo was, dan is dat in ieder geval niet gelukt - daarvoor zijn we absoluut niet lang genoeg blijven hangen.
In de rand
Want op een festival valt natuurlijk veel meer te beleven. Niet alleen op het festivalterrein, maar ook daar buiten wordt er in de voorzieningen van de festivalgangers voorzien. Zo heb je de vele kraampjes en standjes met eten, t-shirts, armbandjes, piercings, tattoos, en alles wat je op zo'n taditionele markt weer kan vinden.
En voor het ontbijt is er natuurlijk de obligatoire wandeling naar de dorpskern op zoek naar de plaatselijke bakker, die ook dit jaar ongetwijfeld weer gouden zaken gedaan heeft.
Tot slot
Uiteraard is dit slechts een korte, onvolledige samenvatting van de drie dagen die we op TW2000 doorbrachten. Wat verder nog te onthouden valt:
En wat de rest van de gebeurtenissen betreft... die laat ik maar aan jullie ongetwijfeld rijke verbeelding over. Rest mij nog één ding te zeggen: slaapwel !
Sinds onze ervaringen op Pukkelpop 1999 had Steven het idee opgevat om deze keer met een bende van een 10-tal personen naar Werchter af te zakken. Eerst zou Sofie voor een grote legertent zorgen waar we met zijn allen in konden, totdat bleek dat zo'n tent >100 kilo weegt, wat net iets te veel is om met de trein mee te sleuren. Dan maar gewone tentjes mee nemen... en hopen dat we die wat samen kunnen zetten...
Eerst was Steven aan het onderhandelen met de '"Jacobs sisters", die de vrijdag al om 8u zouden vertrekken om hun tent op te zetten, zodat ze een plaatsje vrij zouden houden voor onze tentjes. Maar vermits wij maar rond 14u zouden toekomen leek dat niet doenbaar, zodat we dus maar gewoon de zaterdagmiddag op het festivalterrein afspraken met hen.
Het merendeel van onze groep zou ook maar op zaterdag achter komen met de auto, dus het was aan Steven, Wibo, John en Sofie om de 3 tenten met de trein mee te sleuren en op te zetten, bij voorkeur een beetje dicht bij elkaar...
Camping
...wat al bij al nog redelijk mee viel.
De twee iglotentjes stonden in geen tijd naast elkaar, en de (driehoekige) tent van Olivier kwam aan de overkant van de brandgang terecht. Zij het minder vlot, want er was nogal wat discussie over hoe die nu wel in elkaar zat. Uiteindelijk zijn we er toch in geslaagd iets tent-achtigs op te zetten, en toen Olivier 's anderendaags arriveerde bleek dat die zelfs juist was opgezet !Steven zou overigens Steven niet geweest zijn moest hij het opblazen van zijn luchtmatras (of beter: die van Wibo) niet aan het zogenaamd zwakkere geslacht over gelaten hebben (foto).
Optredens
Uiteraard was het ons ook deze keer weer te doen om de optredens. Grote namen als NiN, Laurent Garnier, Luke Slater, Live (zie foto), Arid, Texas, Soulwax en Moby (to name but a few) ontbraken niet aan het programma. Maar ook de minder bekende tot nooit-van-gehoorde groepen waren zeker de moeite. Enkel revelaties van Werchter 2000 (toch wat mij betreft) :
* El Tattoo Del Tigre, die op zaterdag mocht afsluiten in de pyramid marquee... een vlotte aaneenschakeling van meeslepende ritmes (salsa, mambo, ...) en een bijbehorende ambiance die erin slaagde de hele tent én een gedeelte van het terras erbuiten een uur lang (veel te kort) aan het dansen te houden.
* Sandy Dillon, een welgesmaakte mix van bluesrock en country met een hoog Tom Waits-gehalte, een lead zangeres die niet vies is van het theatrale, en bovendien gezegend is met een stel stembanden
dat eerst een rauw, dan weer immens teder geluid voortbrengt.Bij goeie muziek kan je natuurlijk niet stil blijven staan, zoals Sofie hier uitvoerig demonstreert...
Chillin' outMaar van al dat dansen word je natuurlijk moe, en dan is het natuurlijk de hoogste tijd om wat uit te rusten. Op deze fotos zie je bijvoorbeeld Sofie en John de daad bij het woord voegen.
Maar ook de rest van onze groep was er uiteraard wel voor te vinden om lekker relaxed in de bakkende zon te liggen, terwijl iets etend of drinkend. Maar daar zijn echter om de een of andere mysterieuze reden - en helaas - geen foto's van.Nu ja, zo in de zon zitten of liggen is best leuk, maar een mens kan van tijd tot tijd ook wel eens wat verfrissing gebruiken, natuurlijk. En waar vind je dat op zo'n festival ?
Cool zoneDe cool zone dus, waar we getrakteerd worden op een regen van fijne waterdruppeltjes die zowel voor wat (broodnodige) verfrissing zorgen als -en dat vooral bij Sofie- zich overal als fijne pareltjes vastzetten... Als je trouwens de foto van Sofie bekijkt, dan vraag je je toch af of het haar bedoeling was met een gevuld bekertje terug buiten te komen.
Als dat zo was, dan is dat in ieder geval niet gelukt - daarvoor zijn we absoluut niet lang genoeg blijven hangen.
In de randWant op een festival valt natuurlijk veel meer te beleven. Niet alleen op het festivalterrein, maar ook daar buiten wordt er in de voorzieningen van de festivalgangers voorzien. Zo heb je de vele kraampjes en standjes met eten, t-shirts, armbandjes, piercings, tattoos, en alles wat je op zo'n taditionele markt weer kan vinden.
En voor het ontbijt is er natuurlijk de obligatoire wandeling naar de dorpskern op zoek naar de plaatselijke bakker, die ook dit jaar ongetwijfeld weer gouden zaken gedaan heeft.
Tot slot
Uiteraard is dit slechts een korte, onvolledige samenvatting van de drie dagen die we op TW2000 doorbrachten. Wat verder nog te onthouden valt:
- Het 'slik'-moment toen bekendgemaakt werd dat Pearl Jam niet zou komen wegens de fatale gebeurtenissen op Roskilde en de sfeer van verslagenheid die er heerste toen er een minuut stilte werd gevraagd voor de slachtoffers.
- De zondagavond, toen het na 3 dagen droog weer plots begon te stortregenen, een korte maar hevige bui die het festivalterrein in een gladde brij herschiep. Glijden maar ! :)
- De gasten op een camping verder die het nodig vonden gedurende de gehele nacht dezelfde 3 CDs op 10 te laten spelen - waardoor de debutantjes van onze groep besloten om geen tweede slapeloze nacht te riskeren en de zondagavond dus maar direct naar huis vertrokken.
En wat de rest van de gebeurtenissen betreft... die laat ik maar aan jullie ongetwijfeld rijke verbeelding over. Rest mij nog één ding te zeggen: slaapwel !
