Op deze pagina vind je een fotoverslag van het pannenkoeken-festijn dat bij mij thuis georganiseerd werd op 4 maart 2000.

De voorbereiding Die bestond allereerst uit een grote schoonmaak (het moet toch een beetje proper zijn hé) en het verhuizen van wat meubilair om aan één grote tafel voor 10 personen te komen... en zoals dat te verwachten is bij een pannenkoekenavond omvatte de voorbereiding uiteraard ook de niet onbelangrijke taak van -je raadt het nooit- het maken van het pannenkoekendeeg en het bakken van de pannenkoeken. Maar dat zorgde op zich niet voor veel problemen, want een ervaren kok als ik (kuch-kuch) heeft daar geen moeite mee, zoals uit deze foto's mag blijken (hoop ik). Het resultaat van deze hard labeur was dan ook niet onaardig: een immense toren pannenkoeken die onmogelijk nog op één bord te stapelen viel. Steven's toastjes Steven had trouwens beloofd vanaf 2u te komen helpen, maar kwam pas om 3u30 toe. Mét een paar bakken vol radijzen en andere groenten, een groot blok kaas, en toast-koekjes... hij moest en zou toastjes maken om de eetlust wat op te wekken. Terwijl ik dus nog druk bezig was de 'hoofdschotel' te bereiden en de laatste hand aan de tafeldecoratie te leggen hield Steven zich in stilte bezig met (wat naderhand zou blijken) de compleet nutteloze bezigheid waarvan deze foto het resultaat is. Waarom nutteloos, vraag je ? Wel, als ik zeg dat er 5 toastjes gegeten zijn, dan overdrijf ik nog sterk ! Volk ! Natuurlijk kon er ook geen pannenkoekenfestijn zijn zonder de obligatoire 'genodigden'. Zo zie je hier Jeroen, Daisy en Wibo toekomen. Andere gasten waren Renzo, Bianca, Marisa, Olivier en Sofie. En natuurlijk had iedereen ook wel iets meegebracht (dat stond immers in Steven's brief). Zo zie je hier bvb. de bierblikjes van Olivier... Let trouwens ook eens op de gedekte tafel... De ontvangst Toen iedereen er was brak de tijd aan voor een gezellige babbel, vergezeld van een glaasje wijn, wat kaas, en de al eerder vermeldde toastjes (vooral als decoratie, dan)... wat heeft een mens eigenlijk nog meer nodig ? Ondertussen konden we wat muziek beluisteren, CDs uitwisselen, foto's bekijken (Steven had zijn album mee), ... kortom: iedereen was al gauw in de juiste sfeer. Wat Steven tussen dit alles zo dringend op moest schrijven is zeer de vraag. Maar Steven kennende zullen het wel de adressen en telefoonnummers van het aanwezige vrouwvolk geweest zijn. De sfeer was dus gezet en ik liet me dan toch verleiden tot het spelen van enkele akkoorden op de gitaar. Je vraagt je bij deze foto wel af wat Sofie aan 't denken is. Speel ik zo slecht ? Of had het te maken met het glas wijn dat ze in haar hand heeft ? Wie zal het zeggen... Let trouwens ook op Olivier, die op de achtergrond in stilte mijn CD-collectie aan het plunderen is. Eten En dan brak natuurlijk het moment aan waarvoor iedereen gekomen was: de hoogstandjes van culinair kunnen die we slechts denigrerend kunnen omschrijven met het woord: pannenkoeken ! Onder het gezellige licht van enkele kaarsen genoten Jeroen, Daisy, Steven, Marisa, John, Olivier, Sofie, Bianca, Renzo en Wibo van de maaltijd die, tot ieders verbazing, wel degelijk uit eetbaar materiaal bestond. Hoe ongelooflijk het ook moge klinken, ze waren zelfs lekker te noemen ! En daarna... Als je dacht dat de avond daarmee beëindigd was, dan heb je het mis... na de maaltijd zaten we eerst wat besluiteloos te overdenken wat we nog zouden kunnen doen, om dan uiteindelijk te kiezen voor een stapje in het Gentse nachtleven... maar daar zijn helaas (of gelukkig ?) geen foto's van, want Steven had zijn camera vergeten... Niet dat er zo veel te zien was... na wat rondgetoerd te hebben belandden we in een gezellig jazz-cafétje waar we een tijdje bleven... tot er werd gebeld omdat de jongsten onder ons (Jeroen en Daisy) eigenlijk al thuis moesten zijn... wat dan meteen ook het sein betekende om afscheid te nemen...