| Dat onze politici elk jaar weer voldoende stoten uithalen om in het levensonderhoud van komieken als Geert Hoste te voorzien wisten we al. Maar vandaag zijn er niet één, niet twee, maar zelfs drie kandidaat-grappen gesignaleerd: -Minister Dewael roept de politie op om vrijdag in te grijpen als stakers blokkades opwerpen, maar deze morgen werden er door vakbondsafgevaardigden in Namen al filterblokkades opgeworpen. Moet de politie aldaar nu wachten tot vrijdag om iets te ondernemen? -Minister Landuyt wil de verkeerveiligheid verhogen door de wildgroei aan verkeersborden in te perken, maar tegelijk belooft het nog wat ingewikkelder te worden als (volgens dezelfde Landuyt) er binnen 3 maanden een aanpassing komt van de "zone 30 in schoolomgevingen", waarbij die enkel nog tussen 7 en 19u zou gelden. (En ondertussen 'hoopt hij dat de politiediensten geen boetes gaan uitschrijven buiten die uren'). -Senator Hugo Coveliers, begin dit jaar door de Humolezers nog op de tweede plaats gezet in de categorie "Ergerlijkste Politicus", heeft net als een Nederlander met een "raar kapsel" en een Amerikaanse "failure" een Googlebomb aan zijn rekker. Wanneer je in Google "lul" intypt en op 'Ik doe een gok' klikt, dan kom je op zijn site terecht... Een verbouwereerde Coveliers had het bij Peter Van De Veire over een "moderne vorm van criminaliteit" door "een aantal linkse onverdraagzamen die tegen de vrijheid van meningsuiting zijn". Ik hou het eerder op een grappige sneer van Polskaya... |
[Vorige: "Fiberwar!"] [Weblog] [Volgende: "Back in business"]
Komiek, komieker, kom politieker!
| Graag greep ik deze blog even aan om mijnen exposé te doen, getiteld: "Het antwoord op de globalisering". (Hairy One, ik heb even gekeken of bezoekers aan je site een blog kunnen beginnen maar ik heb het niet gevonden. Is dit correct? Ik peins dat je dit opzettelijk zo geconcipieerd hebt, kwestie toch een beetje controle te houden wat er allemaal op je site wordt gezet. Echter: je zou bijv. kunnen werken met een simpel conteurke: 2x per maand kan iemand een nieuwe blog beginnen, too bad for the rest. Nieuwe maand: counter automatically reset to 0. Sorry dat ik weer kritiek geef maar "het is constructief bedoeld" (jongens, de gevolgen 11 jaar Belgacom zijn niet meer te verbergen)). De BTT als antwoord op de globalisering. De globalisering heeft de afgelopen 20 jaar het kapitalisme de mogelijkheid geboden een oude methode (nl. chantage) op een internationale schaal toe te passen. De traditionele protagonisten van de bedrijfswereld (nl. overheden en vakbonden) bleken hier niet tegen opgewassen, wat niet echt verwonderlijk is vermits zij nationaal denken en handelen. Vooral multinationale bedrijven slagen er als geen ander in de besturen van regio’s en landen tegen elkaar op te zetten en ze te laten opbieden. Voorbeelden zijn legio: neem bijv. in het recente verleden het DHL dossier. Toegegeven: onze excellenties en beleidsmakers er een potje van gemaakt. Maar voor de aandachtige observator is de achterliggende strategie van DHL zonneklaar: er stonden nog 3 lokaties op de short list. En wie is de uiteindelijke winnaar: de plaats waar men bereid is het hardst te werken, voor het minste geld en waar het bedrijf zich het minste moet aantrekken van allerlei beslommeringen als sociale wetgeving, milieunormen, fiscaliteit e.d. Binnen de kapitalistische logica is dit volkomen normaal: men gaat produceren daar waar de productiekost het laagst en vervolgens transporteert men de goederen naar de afzetmarkten . Zaak is immers de winst te maximaliseren. Het verschijnsel van delokalisatie voltrekt zich reeds 20 jaar. We zagen het eerst toen Spanje en Portugal toetraden tot de toenmalige EEG. De loonkost lag er heel wat lager, minder sociale bescherming, dus: “Allen daarheen!”. De afgewerkte producten de vrachtwagen op en met een grotere winst hier verkopen. Hoera voor het afschaffen van importbeperkingen, leve de deregulering, dank U wel, Europa! We hebben het gezien in de jaren na 1990 (en zien het nog) met de Oost-Europese landen. En de laatste 5 jaar is nu met China het hek helemaal van de dam. Indien er niet wordt ingegrepen, zal dit fenomeen niet meer stoppen, eerder nog toenemen. Ook binnen China treden reeds verschuivingen op. Aanvankelijk situeerde de bliksemsnelle industrialisatie zich voornamelijk in het zuiden, in de nabijheid v/d havens. Nu de levensstandaard ook daar merkelijk begint te stijgen, schuift men op, landinwaarts naar het noorden. Altijd zullen er mensen/regio’s zijn die zich laten vangen en mee doen aan deze wereldwijde ratrace. Verwonderlijk is dit niet: het is immers makkelijk de les te spellen wanneer je (zoals ik) tot de middenklasse in een rijk westers land behoort en niets tekort komt. “Wanneer je in een ontwikkelingsland leeft en je dagen in ellende en zonder enig perspectief moet slijten en plots blijkt en bedrijf bereid te investeren, dan moet zou je die kans evenzeer met 2 handen grijpen.” Dat is waar. Maar men moet zich er bewust van zijn dat een bedrijf zo een kans niet uit liefdadigheid reikt maar wel uit eigenbelang. Bovendien 1) kan jouw job ten koste gaan van iemands ander job elders. Antwoord: “Daar maal ik niet om: men heeft mij jarenlang evenmin geholpen uit de onderontwikkeling te raken!” Mijn repliek hierop: “2 wrongs don’t make a right”. 2) indien de boekhouders van bedrijf X tot de conclusie komen dat produceren bij de Eskimo’s goedkoper is, dan is bedrijf X weer even snel verdwijnen als het gekomen is. Antwoord: “tot die tijd heb ik wel werk, bijgevolg een inkomen en dus een meer menswaardig bestaan.” Dit is kortzichtig: om je job te behouden, zal men je dwingen om steeds harder te werken, langer te werken, je milieu te verpesten enz…tot je er bij neervalt. Je veroordeelt jezelf dus tot slavernij terwijl het patronaat gigantische winsten opstrijkt op jouw rug. In mijn visie over een menswaardig bestaan komt ook sociale rechtvaardigheid voor. De hamvraag blijft: HOE LOS JE DIT OP? Antwoord: door een BTT in te voeren, een Belasting op Toegevoegd Transport voor afgewerkte producten en halffabrikaten. Transport is de Achilleshiel v/h profijt dat globalisering oplevert. Net zoals men in de jaren 1960 de BTW heeft ingevoerd, wordt een BTT ingesteld die geïnd wordt door het land van bestemming. Bedoeling is de belasting zo hoog te leggen dat het niet meer rendabel is goederen/diensten elders te produceren en hier te verkopen. Hoe groter de afstand, hoe meer kilometers en dus hoe hoger de taks. Dit geeft overheden tevens een instrument sommige transportvormen te bevoordelen t.o.v. anderen, nl. door verschillende tarieven te hanteren per transportmiddel. Maatstaf hierbij is de overlast die een transportmiddel veroorzaakt (lawaai, milieuvervuiling, enz.): het vliegtuig is het duurst, dan de vrachtwagen, dan het spoor, dan het schip. Dit idee staat diametraal tegenover de huidige trend van liberaliseren en afbouwen van handelsbarrières. Dat klopt: de verworven sociale rechten in Europa komen meer en meer onder druk door de chantage die de bedrijfswereld hanteert. Men zou kunnen opwerpen: “dit voorstel is het reinste protectionisme”. Niet helemaal: bij protectionisme schermt men zijn eigen markt af maar belemmert men de export niet. Vermits de BTT wereldwijd dient te zijn, is onze markt tegen andere regio’s beschermd maar dit is andersom ook het geval. Dit zou bijv. een rem kunnen zijn op de dumpingpraktijken waar de Europese landbouwsubsidies toe leiden. Door de exportsubsidies worden Europese landbouwproducten aangeboden onder de productiekost v/d lokale boeren in ontwikkelingslanden. Het resultaat is dat de lokale landbouw kapot gaan en men volledig afhankelijk wordt van die import. Door een BTT worden onze de Europese producten een heel pak duurder en zijn de prijzen v/d lokale boeren terug concurentieel. “En waar moeten de Europese landbouwproducten dat naar toe?” Europese landbouwproducten moeten in Europa verkocht worden. “Dan kelderen de prijzen door overaanbod.” Dan moet dat aanbod verminderen en zich afstemmen op de vraag. “Dan gaan een hoop bedrijven in de agro-industie failliet.” Dat is de bedoeling: die bedrijven produceren steeds meer en steeds grootschaliger. Dit levert een hoop problemen op: door de schaalvergroting krijgt men monoculturen die de biodiversiteit verminderen en veel vatbaarder zijn voor ziektes. Bijgevolg gebruikt men massaal pesticiden en herbiciden. Deze vervuilen het milieu en zorgen voor resistentie. Industriële landbouw maakt de bodem stuk door te zware machines, erosie en ondoordacht bemesten. Overbemesting leidt tot te hoge fosfaat- en nitraatgehaltes in het milieu. Irrigatie en drainage leiden tot verzilting. Tevens zien we hoe groter de schaal, hoe slechter de kwaliteit van de voeding. En dan spreken we nog niet over al het transport deze vorm van landbouw te weeg brengt! Conclusie: de agro-bedrijven die intensief aan landbouw doen maken te veel stuk. “Zeg dat tegen de mensen die hun job verliezen!” Dat is jammer maar het is een noodzakelijk kwaad. De mensen die werkloos worden, krijgen een werkloosheidsuitkering die gespijsd wordt door de BTT. Bedoeling is de kleinschaligheid te bevorderen en bedrijven die hun productie afstemmen op de lokale markt een substantieel voordeel te geven. Wanneer dit principe systematisch wordt toegepast, is er overal werk en productie van goederen. Bijgevolg is er minder verkeer en transport noodzakelijk dus: minder files en minder milieuverontreiniging. Een ander voorbeeld: de autoindustie. België telt verschillende assemblage bedrijven van grote merken met een internationale structuur. Een Volvo die hier in België is gebouwd zal een stuk goedkoper zijn dan een model van Spaanse makelij. Dat de keuze van de consument hierdoor beperkt wordt is, jammer maar het algemene belang primeert op de keuzevrijheid van wie in de etalage kijkt. Wil men persé een wagen van merk X type Y, dan kan dat nog steeds maar zal men dieper in de buidel moeten tasten. Dit is rechtvaardig daar men zijn keuzevrijheid belangrijker acht dan de banen van zijn landgenoten. Sommige producten zullen dus een pak duurder worden en er zullen dus verschuivingen ontstaan daar sommige markten kapot gaan en andere ontstaan. Bedrijven mogen nog steeds hun productie volume opvoeren maar moeten dit gedecentraliseerd doen. Bijkomend voordeel is dat op deze manier redundantie ontstaat: i.p.v. 1 (of een paar) hyper gespecialiseerde superbedrijven waarmee de beschikbaarheid v/e product staat of valt, krijgen we clusters van kleinere vestigingen. Op grondstoffen is de BTT niet van toepassing en wel om 3 redenen: 1) de invoering ervan zou te disruptief zijn: in de westerse wereld zijn we te zeer afhankelijk van allerlei grondstoffen die we invoeren en verwerken. Indien we ook hierop BTT heffen, worden te veel goederen te snel veel duurder en dat zou de economie ontwrichten. 2) grondstoffenexport is vaak de enige bron van inkomsten voor ontwikkelingslanden. Door grondstoffen onderhevig te maken aan de BTT, mislopen deze landen inkomsten. 3) Grondstoffen zitten nu eenmaal niet overal netjes verspreid in de juiste mate v/d plaatselijke behoefte (bijv. ruwe olie, steenkool, ijzererts, etc…) . Ook hier zou de BTT te disruptief zijn en een hoop essentiële producten voor grote groepen mensen onbetaalbaar maken. Ik maak me echter geen illusies: zoals eerder gezegd staat deze denkoefening haaks op de huidige trend. De maatregelen die regeringen in heel Europa nemen (met de EU voorop) staan lijnrecht tegenover wat ik voorstel. Het feit dat heel wat verkozenen en excellenties tevens leidinggevende functies hebben of zetelen in de raad van bestuur van allerhande grote bedrijven, is hier hoogst waarschijnlijk niet vreemd aan. Doch ongetwijfeld zijn die maatregelen bedoelt “om een kader te scheppen waarin de bedrijven floreren en bijgevolg arbeidsplaatsen scheppen, wat de gehele bevolking ten goede komt”. Zoveel is wel duidelijk: zodra onze excellenties en verkozenen het petje van beleidsmaker ophebben, denken zij als bij toverslag enkel nog aan het algemeen belang en niet meer aan de belangen van hun respectievelijke lobbies, laat staan aan hun persoonlijk eigenbelang! Deze stelling zal elk weldenkend burger ruiterlijk onderschrijven. Welk een geluk dat er nog zulke nobele idealisten zijn die onze samenleving behoeden voor de groteske idiotiën die onwetenden zoals ik verkondigen. En hier tegenover zoveel wijsheid staat dan ook een royale remuneratie, daar dergelijk exceptioneel inzicht en onbaatzuchtigheid nu eenmaal bijzonder schaars zijn. |
| Beste Joost, u moest in de politiek gaan... of een blog--accountje aanvragen op struikgewas.be of zo... |
| Wat vind je van mijn idee/betoog? Onrealistisch, weet ik wel. Just imagine... |
| Het idee is niet slecht, al vrees ik dat je zo direct de vervoerdersbonden tegen je in het harnas jaagt (om maar te zwijgen van de Poolse vrachtwagenchauffeurs die hier voor minder dan een appel en een ei rondsjeezen). Het betoog is op zijn Joosts: veeeeeeeel te uitgebreid, zeker voor op internet... |
| Tsja, de aard v/h beestje, weet U wel. Ik schiekke al een tijdje op het idee, dat is er wel aan te merken. Toen je over politiekers begon op je blog, kwam ik op het idee alles eens neer te pennen. En eens Joost aan de gang, weet ie van geen ophouden. Ik heb mijn proza overgens doorgestuurd als lezersbrief naar De Morgen. Jammergenoeg zonder reactie, laat staan publicatie. Snif. |
