| Via Ciekee vernam ik dat er het afgelopen weekend nogal een hetze in het Nederlandse weblogland is ontstaan rond een zogenaamd 'satirisch' plaatje met het opschrift "Ik ben VOOR geweld tegen Marokkanen" dat o.a. op de weblog van IJsqueen verscheen. Ondertussen is er al heel wat over gezegd op verschillende logs, dus als u het allemaal eens wil nalezen, neem dan een kijkje bij Sargasso, Verbal Jam, of nog meer IJsqueen. Waar ik echter aan moest denken bij dit plaatje en een aantal van de reacties is hoe het weer eens opvalt dat vrijheid nooit absoluut kan zijn, en dat extremisme eigenlijk lijnrecht op het idee van vrijheid staat. Neem nu, om toch maar even bij het onderwerp van het bewuste plaatje te blijven, de vrijheid van religieuze overtuiging. Extremistische moslims geloven bijvoorbeeld dat Allah hen opdraagt strijd te voeren tegen 'ongelovigen', en de doden die in zo'n 'Jihad' vallen worden volgens hun overtuiging niet door henzelf gedood, maar door Allah. Je zou dus kunnen redeneren dat moslims vanuit hun vrijheid van religieuze overtuiging het recht hebben om niet-moslims uit te moorden. Elk normaal denkend mens zal het uiteraard oneens zijn met die stelling: moorden is immers verkeerd, ongeacht wat de motivatie ervoor is. Immers: door iemand van het leven te beroven doe je inbreuk op zijn vrijheid om te leven. Dat heeft allemaal te maken met het aspect extremisme, en niet met een bepaalde overtuiging. Immers: ook gastvrijheid, vredelievendheid en verdraagzaamheid zijn belangrijke onderdelen van de Islamitische cultuur. Ook bij alle andere vormen van vrijheid (inclusief die van meningsuiting) merk je hetzelfde fenomeen op: vrijheid kan nooit absoluut zijn, want het moment dat het gebruiken van je vrijheid die van een ander aantast ontaardt je vrijheid in onderdrukking, en hoewel iedereen recht heeft op vrijheid, heeft niemand het recht een ander te onderdrukken. En wat extreme standpunten betreft: die mógen er uiteraard zijn, maar wat je met die standpunten dóet staat vaak loodrecht op het principe van relatieve vrijheid... Dus: voor je, op welke manier ook, van één of andere vrijheid gebruik maakt, denk dan eerst even na of je misschien de vrijheid van een ander niet in het gedrang brengt. En mocht u het zich afvragen: persoonlijk ben ik tegen élke vorm van geweld of pesterijen, ongeacht wat de maatschappelijke, raciale of religieuze status van de dader of het slachtoffer is. De banner van zinloosgeweld.nl staat niet voor niets al ettelijke maanden in de linkerkolom van deze site... |
[Vorige: "..."] [Weblog] [Volgende: "Lyriek (19)"]
Vrijheid contra extremisme
| Schreef jij ook niet in je disclaimer "Vaak is het hoogstens vaagjes gebaseerd op één of een paar gebeurtenissen, en soms gaat het zelfs over helemaal niemand in het bijzonder, dus tracht niet alles persoonlijk te nemen of trek geen conclusies op basis van verbanden die er misschien niet eens zijn. " ? Ik vind dat de laatste tijd, zowel op internet als daarbuiten, iedereen zo zuur, ernstig en kil overkomt. De meeste mensjes moeten dringend eens "parodie", "sarcasme" en "uitdaging/uitlokking" opzoeken. Maar ach, zo zit de "tolerante maatschappij" van vandaag de dag nou eenmaal in mekaar : lachen met homoseksuelen, aids-slachtoffers, de kandidaten aan Big Brother of Idool 2003, blinden en doven mág, mensen-die-te-beschaamd-zijn-om-zich-te-verweren mag je uitschelden voor hoer of flikker. Maar o wee als je iets over onze gekleurde broeders durft te zeggen ! |
| Klopt... Daarmee dat ik mij ook niet echt in de discussie gemengd heb: er is enerzijds al genoeg over gezegd, en anderszijds kan het me eigenlijk hoegenaamd niet schelen of iemand zo'n plaatjes on-line zet, al zou ik het persoonlijk niet doen omdat je gewoon wéét dat er scherpe reacties op zullen komen. En zoals je terecht opmerkt: dergelijke discussies bewijzen alleen maar hoe verwrongen en bekrompen de kijk van sommige mensen aan béide kanten is: anderen uitlachen is in de mode, maar als iemand iets durft zeggen over onze gekleurde broeders, dan krijg je direct reactie van een aantal mensen die zichzelf zo nodig in een slachtoffer-rol moeten persen, terwijl diezelfde mensen het wél aanvaardbaar vinden om te gaan schelden en dreigen, of met anti-discriminatie-instanties gaan gooien... Vandaar ook de stelling i.v.m. de relativiteit van vrijheden: ook die tolerantie kan er niet zijn zolang mensen elkaars vrijheid niet respecteren. |
