| Vrijdagnamiddag. We zijn thuis van school. Mamma zegt dat we onze pijama's moeten inpakken, want dat we snel vertrekken. Met het vervolg van het scenario zijn we ondertussen wel vertrouwd geraakt: we worden in allerijl in de auto gestopt en vertrekken richting grootouders. Mamma en de kinderen gaan op 'vakantie'. En pa? Hoewel hij deze week de vroege shift had is hij nergens te bespeuren. Als kinderen vinden we het natuurlijk altijd wel leuk om eens een weekendje bij mémé en pépé te gaan logeren. Maar tegelijk zijn we ook niet dom of blind: de reden voor deze plotse ongeplande 'vakantie' heeft niets te maken met 'fun and games'. Het is een vlucht, een weglopen van, een angstvallige poging om ons te beschermen voor iets waar geen bescherming voor is: een gezin dat ten onder gaat aan de gevolgen van een alcoholverslaving. Het is niet meer of minder dan dat... Die dubbele bodem - iets leuks dat ervaren wordt als vlucht voor de harde werkelijkheid - blijft jaren later een onlosmakelijk onderdeel van je persoonlijkheid... |
[Vorige: "Kinderidool"] [Weblog] [Volgende: "Chocolademelk en de goedkope horrorfilm"]
Mémé en pépé
| spijtige zaken natuurlijk... |
